Διαφημιστικές εταιρίες vs. social media

Από το 2009 που ξεκίνησα "να κάνω social media" όπως λέμε, έχω συνεργαστεί με λίγες διαφημιστικές εταιρίες στο Ηράκλειο. Λίγες δυστυχώς, γιατί όπως μαθαίνω οι περισσότερες θεωρούν εμάς του "social" ανταγωνιστές.

Ubiquitous connectivity fatigue

Όλο και περισσότεροι χρήστες συνδέονται στις εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης μέσω κινητών τηλεφώνων, fact. Το ίδιο έκανα και εγώ στην αρχή. Ξεκίνησα την εντατική χρήση από κινητό τηλέφωνο το 2009 όταν ήμουν φοιτητής στην Αγγλία, κυρίως Facebook και Twitter αλλά περισσότερο skype για να επικοινωνώ με την πατρίδα.

Διαγωνισμοί στα social media, κάνε το σωστά!

Διαγωνισμός με πλούσια δώρα, κλήρωση με δώρο ένα ταξίδι, μεγάλη κλήρωση 2012! Αυτοί είναι σίγουρα κάποιοι τίτλοι που έχεις συναντήσει στα κοινωνικά δίκτυα που συμμετέχεις. Μπορεί μάλιστα να σκέφτεσαι “μα τι τους έπιασε όλους και μοιράζουν δώρα;”. Σε αυτή την ανάρτηση θα δούμε όλα (καλά σχεδόν όλα) όσα πρέπει να γνωρίζουν τα brands που θέλουν να τρέξουν ένα διαγωνισμό στα social media.

Κοινωνικά δίκτυα, προκαλούν αλλά και αποτρέπουν διαρρήξεις

Οι social media εφαρμογές για κινητά τηλέφωνα που βασίζονται στην τοποθεσία του χρήστη έχουν αρχίσει να ωριμάζουν, και τα όποια θετικά τους στοιχεία έχουν γίνει πλέον αντιληπτά. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που οι location based services (LBSs) συγκαταλέγονται ανάμεσα στους 10 τύπους εφαρμογών που θα ξεχωρίσουν το 2012 σύμφωνα με τον Gartner, ενώ οι χρήστες τους αναμένεται να ξεπεράσουν το 1,4 δισεκατομμύρια! Επίσης, είναι πλέον αντιληπτό πως το να μοιράζεσαι την ακριβή τοποθεσία σου ανά πάσα ώρα και στιγμή αποτελεί κίνδυνο μιας και το δίκτυο στο οποίο συμμετέχεις δεν αποτελείται αποκλειστικά από αληθινούς φίλους σου και μπορεί ένας κακόβουλος χρήστης να σου π.χ. ληστέψει το σπίτι όσο λείπεις ή να σου επιτεθεί σε κάποιο απόμερο σημείο.

Δωρεάν ebooks από τον social media coach

Μια από τις πρώτες συμβουλές που δίνω στους πελάτες μου είναι να προσπαθούν να φανούν χρήσιμοι, να προσφέρουν την γνώση τους στους χρήστες και θα ωφεληθούν, ίσως όχι από την πρώτη μέρα αλλά σίγουρα μακροχρόνια θα εκτιμηθεί η προσφορά τους - το thought leadership που λέμε. Ως επαγγελματίες λοιπόν πιστεύω πως πρέπει και εμείς να ακολουθούμε τον κανόνα αυτόν, practice what you preach guys!

Klout: όπως και αν το δεις, μετράει!

To Klout το χρησιμοποιώ από τις πρώτες του μέρες στο Διαδίκτυο, έχω και το Klout OG achivement που το αποδεικνύει - αμ πώς; Πιστεύω πως αν κάποιος μπαίνει στην διαδικασία να αυξήσει το score του και να κερδίσει achievements ίσως χάνει το νόημα της υπηρεσίας (άλλοι πάλι λένε πως έτσι θα γίνεις καλύτερος), για μένα το Klout είναι ένα μέσο παρακολούθησης των ενεργειών μου στα διάφορα social media και της ανταπόκρισης που αυτές οι ενέργειες βρίσκουν από τον ψηφιακό μου περίγυρο.

Δεύτερος χρόνος blogging!

Και να λοιπόν που τα κατάφερα και είμαι συνεπής για άλλη μια χρονιά στις αναρτήσεις μου όσον αφορά τα social media - με μια μεγάλη δόση facebook ομολογώ - και γιορτάζω τα δεύτερα γενέθλια του blog στις 6 Οκτωβρίου!

Wind: Twitter vs. Τηλεφωνικό κέντρο, η εμπειρία μου

Στα γρήγορα: Έχω ένα κινητό στο πρόγραμμα "Συμβόλαιο Q" το οποίο ξέχασα να ανανεώσω για κάποιες ώρες, δηλ το κινητό έμεινε χωρίς κάλυψη συμβολαίου και άρα χρεωνόταν κανονικά, ένα έξτρα ποσό που θα συμπεριλαμβανόταν στον προπληρωμένο λογαριασμό που μου έρχεται κάθε μήνα.

Social media: Απάντηση από τον @bot_marley

Μου αρέσει πολύ ο Bob Marley, ήταν θυμάμαι από τους πρώτους καλλιτέχνες που έψαξα όταν έκανα λογαριασμό στο Facebook. Και βρήκα πολλές σελίδες! Τότε έψαξα λίγο μέχρι να καταλάβω ποια είναι η "καλύτερη", τώρα με λίγη σκέψη καταλαβαίνεις ότι αυτή με τα κοντά 18+ εκατομμύρια χρήστες είναι η επίσημη σελίδα και η πιο πλούσια σε περιεχόμενο.

Share buttons: Μοιραστείτε και αναγνωρίστε ενδιαφέρον περιεχόμενο

Τα κουμπιά διαμοίρασης περιεχομένου (share buttons) βρίσκονται κυριολεκτικά παντού. Facebook Share, Digg Button, Tweet Button, Linkedin Share αλλά και widgtes που έχουν λίστες με κοινωνικά δίκτυα και online bookmarking υπηρεσίες (Share This, Add This, addtoany αλλά και το ελληνικής κατασκευής e-mailit) και η λίστα δεν έχει τελειωμό. Πρόσφατα στα γνωστά κουμπιά μας προστέθηκε και αυτό του Facebook Like που επιτρέπει στους χρήστες να κοινοποιούν κάτι που βρίσκουν ενδιαφέρον ενώ παράλληλα δημιουργούν δεσμούς μεταξύ των προφίλ τους στο Facebook και του ιστότοπου που επισκέπτονται.

YouTube: Τόνυ Σφίνος, ένας γνήσιος σταρ!

Ό,τι και να γράψω λίγο θα είναι, τον "συνάντησα" τυχαία στο κανάλι του στο YouTube και αμέσως ξετρελάθηκα με αυτό το καλλιτέχνη! Δεν είμαι ο μόνος κάντε μια αναζήτηση στη Google! Μαθαίνω ότι η περσόνα Τόνυ Σφίνος είναι μέρος της Sal.a.t.a band άλλα εδώ θα ασχοληθώ μόνο αυτόν και με τη παρουσία του στα social media.

Τα θετικά του Web 2.0 (που δε σας λέω)

Ο περασμένος μήνας δεν ήταν και από τους καλύτερους όσον αφορά τα θέματα που ασχολήθηκα, παρακολούθησα μια διαδικτυακή συζήτηση με το πρωθυπουργό και δε πήρα απάντηση σε κανένα από τα ερωτήματα που με απασχολούν, μια νέα λειτουργία του Facebook μας επιτρέπει να κατασκοπεύουμε τους χρήστες που έχουν δημόσια τα δεδομένα τους, μου έκλεψαν μια ανάρτηση και τέλος κάποιοι υποστήριξαν ότι η αλλαγή των φωτογραφιών του προφίλ μας με ήρωες καρτούν ήταν μια ενέργεια marketing. Πολλή αρνητική ενέργεια, γιατί;

Συνήθως γράφω για τα κουτσά και τα στραβά που συναντώ στο Web 2.0 έχοντας τα θετικά ως δεδομένα, πάλι τα ίδια θα λέμε; Είναι γνωστά από το 2006!

Δε προσπαθώ να πείσω κάποιον ότι πρέπει να διαβάζει blogs, αλήθεια ποια η διαφορά ανάμεσα στη γνώμη ενός blogger και στη γνώμη ενός καλοπληρωμένου (από ποιον;) δημοσιογράφου; Δεν εξηγώ γιατί κάποιες φορές τα σχόλια είναι πιο σημαντικά από την ίδια την ανάρτηση. Δε προσπαθώ να πείσω κάποιον να μη βλέπει TV γιατί είναι τόσο μα τόσο αργή η ροή της πληροφορίας, η φλυαρία ακατάπαυστη ενώ η εμπειρία που έχω ως χρήστης διακόπτεται στο πιο κρίσιμο σημείο, σε λίγο θα σταματάνε τις δηλώσεις του ΓΑΠ για διαφημίσεις. Και ας υποθέσουμε ότι θέλω να δω TV, γιατί να μη περιμένω να δω την εκπομπή online σε δύο ώρες ή την επομένη;

Δεν προσπαθώ να δείξω τα θετικά στοιχεία μιας παρουσίας σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο ή γιατί το email είναι τόσο αργό και φτωχό (και ο χρήστης του το παιδί που δε παίζει κανείς μαζί του). Δε λέω του φίλου μου ότι η άρνηση του θυμίζει το “δε θέλω κινητό” του 1999, αυτό το έλεγα παλαιότερα αλλά το είπε και ο Κώστας Βαξεβάνης στο “FACEBOOK ή FAKEBOOK;” και μου το χάλασε :(

Δε προσπαθώ να αποδείξω ότι τα νέα μέσα κάνουν καλό επαγγελματικά, ότι εκεί θα βρεις ενδιαφέροντες ανθρώπους από την άλλη άκρη του κόσμου, ότι μια αναζήτηση θα σου δείξει όχι ποιους χρήστες γνωρίζεις αλλά ποιους θα έπρεπε να γνωρίζεις, ότι θα μάθεις πράγματα που δεν είχες ακούσει ποτέ ή θα τα δεις με διαφορετική οπτική γωνία. Το Web είναι τεράστιο, μόνος του κανείς δε μπορεί να το εξερευνήσει και με τη μικρή εμπειρία μου σας λέω να βρείτε παρέα και γρήγορα.

Δε προσπαθώ να αποδείξω ότι οι εφαρμογές του Web 2.0 μπορούν να κάνουν τη ζωή μας ευκολότερη, ότι δε χρειάζεται να έχω 50 φακέλους με σελιδοδείκτες, ότι και να καεί ο σκληρός μου δε πολυσκοτίζομαι (φτου φτου μακρυά από εμάς), ότι όπου και είμαι σε όποιο υπολογιστή και να κάτσω δε μου λείπει τίποτα (οκ δε χρησιμοποιώ και τα τρελά προγράμματα αλλά ακόμα και αυτά θα πάνε online σύντομα), ότι η δουλειά που κάνω είναι διαθέσιμη σε όλους 24/7, ότι δε χρειάζομαι φοβερές τεχνολογικές γνώσεις για να έχω μια “επαγγελματική” διαδικτυακή παρουσία και πόσα άλλα θετικά στοιχεία των νέων εφαρμογών.

Όλα αυτά τα θεωρώ δεδομένα. Πιστεύω ότι όποιοι δε γνωρίζουν κάποιο από τα παραπάνω (και όχι μόνο) θα κληθούν σύντομα να αντιμετωπίσουν ένα μεγάλο ζήτημα, η τεχνολογία και μαζί της ο κόσμος θα έχει προχωρήσει και αυτοί θα είναι χιλιόμετρα πίσω. Το Web 2.0 εισβάλλει δυναμικά στη ζωή του Έλληνα, στη δουλειά, στο σπίτι, στο κινητό, αλλά ευτυχώς έχει ακόμα τη πολυτέλεια να αγνοεί τα θετικά στοιχεία της ενεργής εμπλοκής του, ταλαιπωρώντας βέβαια τον εαυτό του.

Δε μπορεί όμως να αγνοεί τους κινδύνους που αναγνωρίζουν μόνο όσοι είναι “βουτηγμένοι” στο ψηφιακό κόσμο. Αντιλαμβάνομαι ότι ο νο.1 φόβος όλων είναι η χρήση των δεδομένων τους από τις εταιρίες που μας παρέχουν τις εφαρμογές, κοινώς το ψηφιακό φακέλωμα. Αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να πείσω το διστακτικό χρήστη ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του όσον αφορά προσωπικά και μη δεδομένα είναι τελικά ο ίδιος του ο εαυτός. Καλό μήνα!

Λάθη στα social media: Creative Commons, Copyright και αντιγραφή περιεχομένου

Το blogger μου δίνει στατιστικά σε αληθινό χρόνο για τις επισκέψεις που δέχεται το blog, το Σάββατο (13/11) λοιπόν βλέπω ένα blog να μου δίνει μια επίσκεψη. Δε το είχα στα υπόψιν μου, χάρηκα λοιπόν και πήγα να δω σε ποια ανάρτηση μου παραπέμπουν. Δυστυχώς (για όλους μας) είχαν αντιγράψει την ανάρτηση, κατά γράμμα όλο το κείμενο και όλες τις εικόνες. (Διαβάστε όλη την ανάρτηση, αναφέρομαι σε μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση αντιγραφής από το εξωτερικό!)

Τι ξέχασαν; Ξέχασαν να γράψουν το όνομα μου, ξέχασαν να δώσουν σύνδεσμο προς το blog μου και ξέχασαν να δουν αν το κείμενο δημοσιευόταν με κάποια ειδική άδεια. Αφού δε δίνουν σύνδεσμο προς εμένα πώς τους βρήκα; Μέσα στο κείμενο αναφέρομαι σε μια άλλη ανάρτηση μου και κάποιος πάτησε το σύνδεσμο.

Επικοινώνησα μαζί τους στο email που έχουν στην αρχική σελίδα και τους είπα ορθά κοφτά ότι αυτό που κάνουν είναι απαράδεκτο, οι αναρτήσεις δημοσιεύονται υπό την Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License δε φτάνει που δε δίνουν σύνδεσμο έχουν και διαφημίσεις! Ζήτησα λοιπόν να διαγράψουν την ανάρτηση μου καθώς και όποιο άλλο υλικό μου έχουν. Όχι μόνο δε το έκαναν αλλά ούτε που μου απάντησαν. Το μήνυμα το πήραν γιατί χθες πρόσθεσαν το blog μου στη λίστα με τα (αγαπημένα;) ιστολόγια τους (μόνο το δικό μου υπάρχει σε αυτή τη λίστα), η ανάρτηση παραμένει χωρίς σύνδεσμο και το duplicate content ίσως μου κάνει ζημιά.

update 18/11/2010: Απάντησαν και το θέμα ρυθμίστηκε

Έχει τύχει στο παρελθόν να αντιγράψουν κείμενο μου αλλά το άτομο που το έκανε δεν ήταν επαγγελματίας του χώρου και δεν έβγαζε χρήματα από αυτό. Δε ζήτησα να κατέβει η σελίδα, παρόλο που μπορώ να το κάνω, δείτε την εικόνα κάτω.



To techinsider και το foracamp έχουν δημοσιεύσει ανά διαστήματα αναρτήσεις μου αλλά σύμφωνα με τους κανόνες, μια μικρή περίληψη και σύνδεσμο προς το ιστολόγιο μου (BTW, ευχαριστώ πολύ!).

Πάμε τώρα να δούμε μια υπέροχη ιστορία αντιγραφής, η διαφορά εδώ είναι ότι η ανάρτηση της ιστορίας ήταν υλικό copyright ενώ η δικιά μου creative commons. Στα γρήγορα, το περιοδικό Cooks Source και συγκεκριμένα η Judith Griggs αντέγραψε μια ανάρτηση της Monica Gaudio στο έντυπο χωρίς να τη ρωτήσει, διαμόρφωσε το κείμενο γιατί προφανώς δε το θεώρησε αρκετά καλό αλλά τουλάχιστον έβαλε το όνομα της Monica στο τέλος. Φίλοι της την ειδοποίησαν, αυτή επικοινώνησε με το περιοδικό και έλαβε την εξής απίστευτη απάντηση:

Yes Monica, I have been doing this for 3 decades, having been an editor at The Voice, Housitonic Home and Connecticut Woman Magazine. I do know about copyright laws. It was "my bad" indeed, and, as the magazine is put together in long sessions, tired eyes and minds somethings forget to do these things. But honestly Monica, the web is considered "public domain" and you should be happy we just didn't "lift" your whole article and put someone else's name on it! It happens a lot, clearly more than you are aware of, especially on college campuses, and the workplace. If you took offence and are unhappy, I am sorry, but you as a professional should know that the article we used written by you was in very bad need of editing, and is much better now than was originally. Now it will work well for your portfolio. For that reason, I have a bit of a difficult time with your requests for monetary gain, albeit for such a fine (and very wealthy!) institution. We put some time into rewrites, you should compensate me! I never charge young writers for advice or rewriting poorly written pieces, and have many who write for me... ALWAYS for free!

Από εκεί και πέρα έγινε ο χαμός, η Monica δημοσίευσε την ιστορία και το πλήθος πήρε το ρόλο του τιμωρού, έστειλε εκατοντάδες email στο Cooks Source και τους διαφημιζόμενους του και φυσικά ξέσπασε στη σελίδα του περιοδικού στο Facebook που είναι πολύ της μόδας τελευταία. Τι έκανε για να αντιμετωπίσει αυτή την επίθεση το Cooks Source; Δημοσίευσε ένα φοβερό status update στο Facebook (<-πρέπει να το δείτε!) για να ολοκληρώσει την καταστροφή που ξεκίνησε η Monica! Το περιοδικό Cooks Source έκλεισε, στην ιστοσελίδα του θα δείτε την ανακοίνωση (η ιστοσελίδα δεν υπάρχει πια, δίνω screenshot) και τους λόγους που οδήγησαν σε αυτή την απόφαση σε ύφος που συνεχίζει να προκαλεί.

Αυτό που κρατάω από την ιστορία είναι ότι στο Web δεν έχεις την πολυτέλεια να αγνοείς κανένα και καλά θα κάνεις παίρνεις στα σοβαρά τις καταγγελίες για αντιγραφή. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για την ιστορία εδώ. Πάντως θα συμφωνήσω με το άρθρο του Techcrunch, τα φαινόμενα μίσους όπου και για οποιοδήποτε λόγο αυτά συμβαίνουν είναι απαράδεκτα και για αυτό δεν αναφέρω το ιστολόγιο.

Αυτά λοιπόν, και τώρα τι; Μου είπαν να κάνω χρήση των μηχανισμών κατά της αντιγραφής περιεχομένου που δίνει η Google αλλά δεν έχω copyright, έχω creative commons. Ποτέ δεν είναι αργά να επανορθώσουν ή τουλάχιστον να μου απαντήσουν και να με ενημερώσουν τι σκοπεύουν να κάνουν. Έγραψα την ανάρτηση όχι γιατί μου πήραν το υλικό αλλά περισσότερο επειδή δε μου απάντησαν. Σημειώστε ότι έχω κρατήσει screenshots. Σκοπεύω να τους στείλω την ανάρτηση αυτή, ίσως τη δημοσιεύσουν :) Πιστεύω ότι έχω έμπειρους αναγνώστες με άποψη, τι με συμβουλεύετε να κάνω;

Λάθη στα social media: Η Amazon και το βιβλίο-οδηγός για παιδόφιλους

Ακόμα και οι μεγαλύτερες εταιρίες κάνουν λάθη. Η Amazon, από τις λίγες εταιρίες που κατάφερε να βγει δυνατότερη από τη dot com κρίση του 1999, δέχεται μια φοβερή επίθεση από τους φίλους της στα social media για την επιλογή της όχι μόνο να βάλει στους καταλόγους της ένα e-book για παιδόφιλους αλλά και να υποστηρίξει την απόφαση της αυτή.

Amazon believes it is censorship not to sell certain books simply because we or others believe their message is objectionable. Amazon does not support or promote hatred or criminal acts, however, we do support the right of every individual to make their own purchasing decisions.

Το βιβλίο δε βρίσκεται πλέον στους καταλόγους αλλά η παραμονή του εκεί έστω και για μια μέρα και η παραπάνω ανακοίνωση από τη πλευρά της Amazon ξεσήκωσαν τα πλήθη. Είναι πλέον γνωστό από το παράδειγμα της AT&T και το παράδειγμα της Nestle μεταξύ άλλων ότι δε τα βάζεις με το πλήθος. Το ίδιο πλήθος μάλιστα που με τα reviews του "έφτιαξε" την Amazon. Οι χρήστες ξεσπούν την οργή τους στη Facebook σελίδα της Amazon (φίλτρο "μόνο άλλοι"), στη Facebook σελίδα του Amazon Kindle, στο #amazonfail και #BoycottAmazon του Twitter, στα forum της Amazon, γενικά όπου βρουν χώρο για σχόλιο.

Απειλούν με boycottage, κάποιοι λένε ότι έσβησαν τους λογαριασμούς τους και άλλοι προτρέπουν τους χρήστες να κάνουν αναφορά (report) τις σελίδες του Facebook ως "Γυμνό, πορνογραφία ή σαφές σεξουαλικό περιεχόμενο"!

Εκτός από τους χρήστες με το θέμα ασχολήθηκαν όπως ήταν φυσικό και πολλοί άλλοι όπως το CNN, το BBC, το Business Week αλλά και πολλοί πολλοί άλλοι, όρεξη να υπάρχει και θα βρείτε μπόλικα άρθρα.

Ένα από τα μεγαλύτερα fail της εταιρίας; Ίσως. Σε αντίθεση με το προηγούμενο μεγάλο fail που οφειλόταν σε τεχνολογικούς παράγοντες, η χθεσινή αποτυχία είναι μια συνειδητή επιλογή αφού υπήρξε και επίσημη ανακοίνωση από την Amazon σύμφωνα με το Techcruch. Μένει να δούμε πώς θα αντιμετωπίσουν αυτή τη κρίση.

Λάθη στα social media: Συζήτηση με το Πρωθυπουργό

Σήμερα θα ασχοληθώ με τη χθεσινή συζήτηση του Πρωθυπουργού με ερωτήσεις μέσω Facebook και Twitter που πραγματοποιήθηκε χθες 05/11/2010. Διαβάστε περισσότερα για το ποιοι πήγαν και τη διαδικασία. Τι μάθαμε τελικά; Τίποτα, μια πολύ βαρετή συζήτηση με τον ΓΑΠ να καταφέρνει να μην απαντά σε καμία ερώτηση.

Πριν λίγο καιρό είχα κράξει την Τράπεζα Πειραιώς στο Twitter. Είχα ακούσει καλά λόγια από φίλο για την όλη φάση, απαντάνε άμεσα και βοηθάνε πραγματικά, και ξαφνικά άλλος φίλος αναφέρει πόσο κακή είναι η εμπειρία του με την offline παρουσία της τράπεζας. Και έγραψα τότε

@winbank_tweets τζάμπα τα εύσημα για την εμπλοκή στο Twitter, όταν το προϊόν δεν λέει τι να κάνω την επικοινωνία http://ow.ly/2nrXr #fail

Βασική προϋπόθεση πριν την εμπλοκή μιας εταιρίας στα social media είναι η ύπαρξη ενός δυνατού - χρήσιμου προϊόντος, εκτός και αν γνωρίζεις ήδη ότι το προϊόν σου είναι χάλια και θέλεις να βελτιωθείς. Το παράδειγμα της AT&T δείχνει ξεκάθαρα ότι αυτό δεν είναι η καλύτερη επιλογή με χιλιάδες συνδρομητές να ξεσπάνε στη σελίδα της AT&T στο Facebook.

Οι πολιτικοί δε διαφέρουν και πολύ από τις εταιρίες, τα όποια λάθη τους στα social media είναι η κορυφή μόνο του παγόβουνου δηλ. αν χάσει τις εκλογές ο ΓΑΠ δε θα φταίει η χθεσινή συζήτηση αλλά οι άλλες πολιτικές του επιλογές που έχουν επηρεάσει άμεσα τη ζωή μας όπως και στην AT&T δε φταίει ο λάθος χειρισμός στο Facebook αλλά ότι οι συνδρομητές δε πιάνουν σήμα πουθενά. Σε αντίθεση όμως με τις εταιρίες οι πολιτικοί δε πληρώνουν για την εμπλοκή τους, σε εμάς ή τους σπόνσορές τους πάει ο λογαριασμός, και έχουν πρόσβαση στους καλύτερους συμβούλους εφόσον το επιθυμούν. Επίσης, οι πολιτικοί δε θέλουν πραγματικά να βελτιωθούν, θέλουν να περάσουν τα μηνύματά τους και να δείξουν ότι νοιάζονται και είναι μπροστά σε θέματα τεχνολογίας, όπως έγινε χθες.

Διαβάστε τις ερωτήσεις και κάποια από τα tweets των χρηστών που παρακολουθούσαν εκείνη την ώρα. Υπάρχουν πολλές περισσότερες, τις μάζεψε σε μια ανάρτηση ο @arkoudos. Διαβάστε και τα tweets με #greekpmlive για να πάρετε μια πιο γενική εικόνα. Τα διαβάζει αυτά τώρα ο ΓΑΠ και είναι χαρούμενος; Θεωρεί ότι πέτυχε κάτι ή κατάφερε να μας εκνεύρισει μόνο; Μήπως αν όλο αυτό δε γινόταν ποτέ να ήταν καλύτερα για αυτόν; Το σκέφτεται αυτό σήμερα ή όλα καλά;

Το ξέραμε ότι κάπως έτσι θα εξελισόταν η συζήτηση αλλά γιατί την είδαμε, και πόσο μάλλον γιατί πήγαν εκεί τόσα αξιόλογα άτομα; Ο ρακοσυλλέκτης γνωρίζει ότι ψάχνει στα σκουπίδια δεν έχει την ψευδαίσθηση ότι βρίσκεται στα Harrods, κάπως έτσι γίναμε και εμείς ρακοσυλλέκτες ελπίδας.

Όχι κ. Πρωθυπουργέ, δε κατάλαβα γιατί να μείνω Ελλάδα και δε κατάλαβα που μπορεί να βασιστεί ο φίλος μου που βρίσκεται στο εξωτερικό ώστε να πάρει την απόφαση να γυρίσει πίσω.

Ένας χρόνος blogging!

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος! Το ιστολόγιο αυτό το ξεκίνησα όντας ακόμα φοιτητής στo Λονδίνο, είχα δουλέψει αρκετά τη πτυχιακή μου με θέμα τη χρήση των εφαρμογών του Web 2.0 στην ανώτερη εκπαίδευση και μου περίσσευε χρόνος. Αφού είχα μελετήσει αρκετά το φαινόμενο του νέου Παγκόσμιου Ιστού και είχα κατανοήσει τις βασικές έννοιες έκανα το μεγάλο βήμα. Έκανα ένα γενικό reset, έσβησα όλους τους λογαριασμούς που είχα με ψευδώνυμα και ξεκίνησα από την αρχή, επώνυμα.

Το πρόβλημα που είχα εκείνη την εποχή ήταν ότι οι φίλοι μου δε καταλάβαιναν τι έγραφα στο status μου στο Facebook και συχνά έγραφαν ειρωνικά σχόλια για να με πειράξουν (δε ξεχνώ και ανταποδίδω!), λίγοι φίλοι μου ασχολούνται σοβαρά με τα social media και άντε να τους εξηγήσω τι είναι το Google Wave ή το Twitter! Ήθελα λοιπόν να γνωρίσω ανθρώπους που μοιράζονται το πάθος μου - τρέλα μου, πείτε το όπως θέλετε, για τα social media, και έτσι έγινε! Κάποιους τους ανακάλυψα, άλλοι με ανακάλυψαν, το μόνο σίγουρο είναι ότι βρήκα τη κοινότητα που γύρευα. Στις περιπτώσεις που δεν υπήρχαν γεωγραφικοί περιορισμοί έγινε και προσωπική επαφή, κάποιες γνωριμίες κατέληξαν και σε επαγγελματική συνεργασία!

Δεν αναφέρω ονόματα, θα στενοχωριόμουν πολύ αν ξεχνούσα κάποια - κάποιον από εσάς, αλλά είτε έχουμε μιλήσει πολύ είτε λίγο (με μερικούς ίσως και ποτέ) με έχετε βοηθήσει πολύ με τις ιδέες σας, τις αναρτήσεις σας, τα σχόλια σας, τα tweet σας και τους συνδέσμους σας, σας ευχαριστώ!

Εκπαίδευση των νέων στη χρήση των social media

Σε προηγούμενη ανάρτηση μίλησα για την ανάγκη εκπαίδευσης των νέων στη χρήση του Διαδικτύου και πιο συγκεκριμένα των social media μιας ο παγκόσμιος ιστός αποτελεί σήμερα ένα απαραίτητο μέσο επικοινωνίας και αναζήτησης πληροφοριών σε κάθε σύγχρονη διαδικτυωμένη κοινωνία.

Οι ικανότητες που αποκτούν οι μαθητές από την εμπλοκή τους στις εφαρμογές του Web 2.0, όπως τα ιστολόγια και τα κοινωνικά δίκτυα μεταξύ άλλων, θεωρούνται σημαντικές τόσο για τη κοινωνική αλλά και επαγγελματική ζωή τους και αυτό δηλώνεται ρητά σε πολλά σύγχρονα εκπαιδευτικά πρότυπα:

Standards for the 21st-Century Learner

Οι μαθητές πρέπει να έχουν ηθική και κοινωνική διαδικτυακή συμπεριφορά και τεχνολογικές ικανότητες που θα τους βοηθήσουν να είναι ασφαλείς και να αναγνωρίζουν μια "καλή πληροφορία".

National Educational Technology Standards

Οι μαθητές πρέπει να έχουν τις τεχνολογικές ικανότητες που θα τους επιτρέπουν να αλληλεπιδρούν, να συνεργάζονται, να δημοσιεύουν και να παράγουν γνήσια κείμενα - εργασίες (γενικά δουλειά), να είναι υπεύθυνοι και να εξετάζουν κριτικά την όποια "πληροφορία" συναντούν.

Framework for 21st Century Learning

Οι μαθητές πρέπει να έχουν καινοτόμες μαθησιακές ικανότητες παράλληλα με ικανότητες δημιουργίας μηνυμάτων διαφόρων τύπων σε πληθώρα επικοινωνιακών μέσων.

Το ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη των παραπάνω ικανοτήτων είναι σίγουρα και τα social media λόγω των δυνατοτήτων κοινωνικοποίησης, επικοινωνίας, έκφρασης, δημοσίευσης και δημιουργίας περιεχομένου που δίνουν στους χρήστες και της πληθώρας περιεχομένου που παράγεται σε αυτά. Οι δυνατότητες όμως που προσφέρουν στους χρήστες μπορούν να λειτουργήσουν και αρνητικά, οι λιγότερο υποψιασμένοι θέτουν τους εαυτούς τους σε κίνδυνο και πολλοί προβληματίζονται για το μέλλον των νέων.

Αφού λοιπόν οι νέοι συχνάζουν και ξοδεύουν αρκετό χρόνο στα social media και αφού αυτά αποτελούν ένα ιδανικό αλλά επικίνδυνο χώρο εκμάθησης των ικανοτήτων που χρειάζονται οι μαθητές σήμερα, θεωρώ απαραίτητη την ύπαρξη κάποιας επίσημης και οργανωμένης προσπάθειας διδασκαλίας των δυνατοτήτων αλλά και κινδύνων των νέων αυτών μέσων από ειδικούς. Συμφωνείτε;

Δε πιάστηκα "Στη δίνη του Διαδικτύου"

Διάβασα σήμερα στο BHΜagazino ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που όπως η ανάρτηση μου "Social Media και σχιζοφρενικές συμπεριφορές" πραγματεύεται το ζήτημα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε μετά από 10 και χρόνια ύπαρξης του Παγκόσμιου Ιστού, το ένοχο ψηφιακό παρελθόν μας. Διαβάζοντας το παρατήρησα πόσο διαφορετική προσέγγιση για την επίλυση του θέματος έχουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ.

Social media και σχιζοφρενικές συμπεριφορές

Αφορμή για αυτήν την ανάρτηση είναι το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Wall Street Journal Online με τη συνέντευξη του Eric Schmidt (CEO Google). Όλο (;) το Web αναστατώθηκε με τη πρόβλεψη που έκανε το αφεντικό της Google, όλοι οι έφηβοι θα πρέπει να δικαιούνται αλλαγή ονόματος ώστε να αποποιηθούν τις ιδέες και πράξεις που υπάρχουν καταγεγραμμένες τόσο στα δικά τους προφίλ όσο και στα προφίλ των φίλων τους στα κοινωνικά δίκτυα και ίσως τους προκαλέσουν προβλήματα μεγαλώνοντας, σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο συμπληρώνω εγώ.

Λάθη στα social media: Fastbook

Με το παρόν ξεκινά ένας κύκλος αναρτήσεων βοήθειας και όχι επίθεσης! Καθημερινά μελετώ εταιρίες και το τρόπο που κινούνται στα social media. Αυτές είναι οι ιστορίες τους (κλεμμένο από τηλεοπτική σειρά!).

Πριν καιρό έλαβα μια πρόταση για σελίδα από "φίλο" στο Facebook που είχαμε να μιλήσουμε κάνα χρόνο, δηλαδή από όταν "επασυνδεθήκαμε" :D μέσω Facebook. Το όνομά της "FASTBOOK (Δωρεάν Ταινίες-Περιοδικά-Δορυφορικά κανάλια στον Υπολογιστή.!)". Τέτοιες προσκλήσεις δεν τις παίρνω ποτέ στα σοβαρά. Η σελίδα προωθεί ένα toolbar το οποίο κατεβάζει ο χρήστης από την ιστοσελίδα fastbook.com.gr.

Η αποτυχία

Οι δημιουργοί της σελίδας δεν επιτρέπουν τα σχόλια από τους "θαυμαστές" (likers) στη σελίδα του Facebook (για να ξεχωρίζουν οι δικές τους αναρτήσεις;) και λανθασμένα πληροφορούν τους χρήστες ότι για να εγκαταστήσουν δωρεάν το toolbar πρέπει:

1. να γίνουν φίλοι της σελίδας


2. να στείλουν προσκλήσεις σε όλους τους φίλους τους

Eξού και η πρόσκληση από το ξεχασμένο "φίλο" μου. To είπα αρκετά ευγενικά, σημειώστε ότι γνωρίζω FBML και ξέρω τι επιτρέπει το Facebook να κάνουμε και τι όχι.

Η εμμονή των δημιουργών με το Facebook (fastbook;) τους οδήγησε να φτιάξουν μια ιστοσελίδα που δε δίνει τη παραμικρή λεπτομέρεια για το τι αφορά, εκτός από το τίτλο! Υπάρχει η σελίδα fastbook.tv που έχει πιο πολλές λεπτομέρειες αλλά δεν αναφέρεται πουθενά, ούτε στο Facebook ούτε στο fastbook.com.gr. Τι πληροφόρηση έχουν λοιπόν οι χρήστες που πάνε απ' ευθείας στο fastbook.com.gr; Βρήκα αυτή τη συζήτηση στο forum του vcdc.gr, ούτε εγώ βάζω κάτι στον υπολογιστή μου που δεν γνωρίζω τι ακριβώς κάνει!

Συμπέρασμα

Οι προσκλήσεις που έχει στείλει ένας χρήστης δεν παρακολουθούνται από τους δημιουργούς μιας σελίδας. Δεν μπορεί κανείς εκτός από εσάς να γνωρίζει πόσους ή ποιους προκαλέσατε και που. Το toolbar μπορείτε να το κατεβάσετε χωρίς να στείλετε ούτε μια πρόσκληση από το fastbook.com.gr.

To βίντεο στο YouTube έχει άλλη στάση και τονίζει ότι το να γίνει κάποιος θαυμαστής και να καλέσει τους φίλους του είναι προαιρετικό, γιατί δεν έγινε κάτι αντίστοιχο στο βίντεο του Facebook; Το βίντεο του YouTube απευθύνεται σε χρήστες που έχουν ήδη εγκαταστήσει το fastbook.

Αξίζει να δίνετε λάθος πληροφορίες (πάλι είμαι ευγενικός) που μπορεί να στραφούν εναντίον του προϊόντος που προσφέρετε για να πετύχετε μεγαλύτερη διάδοση; Θα ήθελα πολύ να ακούσω την άποψη του Fastbook.